Imam Ahmad : 6212

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ رَبِّ الْكَعْبَةِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الْآخَرِ

আমাক কৈছে [আবু মুআৱিয়াই] আমাক [আল আমাছিক] [জাইদ বিন ৱাহাব]ৰ পৰা [আব্দুৰ ৰোহমান বিন আব্দি ৰব কাবা]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু বিন আছ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘যি কোনো ইমামৰ ওচৰত আনুগত্য প্ৰকাশ কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁক সম্পূৰ্ণ হৃদয়েৰে তেওঁৰ হাতৰ তলুৱা আগবঢ়ায়, তেওঁ যিমান পাৰে তেওঁৰ কথা মানিব, তেন্তে যদি আন কোনোবাই তেওঁৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিব বিচাৰে, তেন্তে তেওঁৰ ডিঙি কাটিব লাগে’।