Imam Ahmad : 6183
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى أَبِي هَذَا الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ الْخَيَّاطُ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنَّا إِذَا اشْتَرَيْنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامًا جُزَافًا مُنِعْنَا أَنْ نَبِيعَهُ حَتَّى نُؤْوِيَهُ إِلَى رِحَالِنَا
A bisa nos Abdullah el a bisa, mi a lesa pa mi tata: a bisa nos [Hammad bin Khalid Al Khayyath] a bisa nos [Ibn Abi Dzi`b] di [Zuhri] di [Salim] di [su tata], el a bisa; Si nos a kumpra kuminda durante e tempu di Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sin midié, e ora ei nos tabata prohibí di bende esaki te ora nos a tres’é na nos kas òf residensia.