Imam Ahmad : 6183
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى أَبِي هَذَا الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ الْخَيَّاطُ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنَّا إِذَا اشْتَرَيْنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامًا جُزَافًا مُنِعْنَا أَنْ نَبِيعَهُ حَتَّى نُؤْوِيَهُ إِلَى رِحَالِنَا
O n’à dito Abdullah o l’à dito, ò lezzuo à mæ poæ: o n’à dito [o Hammad bin Khalid Al Khayyath] o n’à dito [Ibn Abi Dzi`b] da [Zuhri] da [Salim] da [seu poæ], o l’à dito; Se accattemmo do mangiâ into tempo do Profeta sallallaahu'alaihi wasallam sensa mesuâlo, aloa gh'ea vietou de vendilo fin à quande no ô portemmo a-a nòstra cà ò a-a nòstra rescidensa.