Laki-laki yang paling beruntung adalah abdullah, jikalau dia mau shalat malam

Imam Ahmad : 6048

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كَانَ الرَّجُلُ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَأَى رُؤْيَا قَصَّهَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَتَمَنَّيْتُ أَنْ أَرَى رُؤْيَا فَأَقُصَّهَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَكُنْتُ غُلَامًا شَابًّا عَزَبًا فَكُنْتُ أَنَامُ فِي الْمَسْجِدِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَرَأَيْتُ فِي النَّوْمِ كَأَنَّ مَلَكَيْنِ أَخَذَانِي فَذَهَبَا بِي إِلَى النَّارِ فَإِذَا هِيَ مَطْوِيَّةٌ كَطَيِّ الْبِئْرِ وَإِذَا لَهَا قَرْنَانِ وَإِذَا فِيهَا نَاسٌ قَدْ عَرَفْتُهُمْ فَجَعَلْتُ أَقُولُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ النَّارِ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ النَّارِ فَلَقِيَهُمَا مَلَكٌ آخَرُ فَقَالَ لِي لَنْ تُرَاعَ فَقَصَصْتُهَا عَلَى حَفْصَةَ فَقَصَّتْهَا حَفْصَةُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ نِعْمَ الرَّجُلُ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ كَانَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ قَالَ سَالِمٌ فَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ لَا يَنَامُ مِنْ اللَّيْلِ إِلَّا قَلِيلًا

আমাক কৈছে [আব্দুৰাজ্জাকে] আমাক [মা’মৰ] [জুহৰী]ৰ পৰা [ছালিম]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সময়ত এজন ব্যক্তি আছিল, যদি তেওঁৰ সপোন দেখা যায় তেন্তে তেওঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক সপোন দেখিছিল। -ইবনু উমৰ- ক’লে; গতিকে মই সপোন দেখিলোঁ যে মই সপোন দেখিব পাৰো আৰু তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক কাহিনীটো ক’লোঁ -ইবনু উমৰ- আকৌ ক’লে; 'যেতিয়া মই কিশোৰ আছিলো আৰু এতিয়াও অবিবাহিত আছিলো, তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সময়ত মই মছজিদত শুইছিলো।' -ইবনু উমৰ- আগবাঢ়ি গ’ল; সপোনত দেখিছিলো দুজন এঞ্জেলে মোক অপহৰণ কৰি নৰকলৈ লৈ গৈছে। নৰক বৰ গভীৰ। দুটা খুঁটা আছে। তাত এনেকুৱা মানুহ আছিল যিবোৰ মই চিনি পাইছিলোঁ। মই এইটোও ক’লোঁ, ‘মই জাহান্নামৰ পৰা আল্লাহৰ ওচৰত আশ্ৰয় লওঁ, জাহান্নামৰ পৰা আল্লাহৰ ওচৰত আশ্ৰয় লওঁ’। তেতিয়া আন এজন স্বৰ্গদূতে দুয়োজন স্বৰ্গদূতৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু স্বৰ্গদূতে মোক ক’লে, ‘ভয় নকৰিবা’। তাৰ পিছত হাফছাহে মোৰ সপোনটো ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত বৰ্ণনা কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আটাইতকৈ ভাগ্যৱান মানুহ আব্দুল্লাহ, যদি তেওঁ ৰাতি নামাজ পঢ়িব বিচাৰে’। চেলিমে ক’লে; গতিকে আব্দুল্লাই অলপ সময়ৰ বাহিৰে আৰু ৰাতি শুই নাথাকিল।