Imam Ahmad : 5765

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَيُّمَا مَمْلُوكٍ كَانَ بَيْنَ شَرِيكَيْنِ فَأَعْتَقَ أَحَدُهُمَا نَصِيبَهُ فَإِنَّهُ يُقَامُ فِي مَالِ الَّذِي أَعْتَقَ قِيمَةَ عَدْلٍ فَيُعْتِقُ إِنْ بَلَغَ ذَلِكَ مَالَهُ

আমাৰ লগত [হাছিমে] আমাক [লাইটছ] [নাফি’]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা বাৰ্তা কৰিছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘এজন দাস দুজন মানুহৰ মালিকানাধীন, তাৰ পিছত দুজনৰ ভিতৰত এজনে তেওঁৰ অংশ মুক্ত কৰে, তাৰ পিছত তেওঁৰ মুক্ত হোৱাৰ বাকীখিনি তেওঁক মুক্ত কৰাজনৰ ওপৰত লোৱা হয় আৰু ন্যায্যভাৱে হিচাপ কৰা হয়, তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁক মুক্ত কৰে, যদি তেওঁৰ ধন-সম্পত্তি যথেষ্ট হয়’।