Imam Ahmad : 5723

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ الْقَاسِمِ الْحَنَفِيُّ يَمَامِيٌّ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ بْنَ خَالِدٍ الْمَخْزُومِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ تَعَظَّمَ فِي نَفْسِهِ أَوْ اخْتَالَ فِي مِشْيَتِهِ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ

আমাক কৈছে [য়াহ্যা বিন ইছহাকে] আমাক কৈছে [ইউনুছ বিন কাছিম আল হানাফী ইয়ামামী] মই শুনিছো [ইক্ৰিমাহ বিন খালিদ আল মাখজুমীয়ে] কোৱা, মই শুনিছো [ইবনে উমৰ কোৱা]; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘যিজনে নিজৰ মাজত বা খোজ কঢ়াৰ পথত অহংকাৰ অনুভৱ কৰে, তেওঁ আল্লাহক লগ পায় আৰু তেওঁৰ ওপৰত ক্ৰোধিত হয়’।