Imam Bukhari : 5573

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ هُوَ ابْنُ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسَنَ النَّاسِ وَأَجْوَدَ النَّاسِ وَأَشْجَعَ النَّاسِ وَلَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَانْطَلَقَ النَّاسُ قِبَلَ الصَّوْتِ فَاسْتَقْبَلَهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ سَبَقَ النَّاسَ إِلَى الصَّوْتِ وَهُوَ يَقُولُ لَنْ تُرَاعُوا لَنْ تُرَاعُوا وَهُوَ عَلَى فَرَسٍ لِأَبِي طَلْحَةَ عُرْيٍ مَا عَلَيْهِ سَرْجٌ فِي عُنُقِهِ سَيْفٌ فَقَالَ لَقَدْ وَجَدْتُهُ بَحْرًا أَوْ إِنَّهُ لَبَحْرٌ

আমাক কৈছে [আমৰু বিন আউনে] আমাক [হাম্মাদ অৰ্থাৎ ইবনে জাইদ] [থাবিতৰ পৰা] [আনাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আছিল শ্ৰেষ্ঠ ব্যক্তিত্ব - চেহেৰাত -, আটাইতকৈ উদাৰ আৰু সাহসী ব্যক্তি। এদিন ৰাতি মদিনাৰ মানুহবোৰ এটা শব্দত চক খাইছিল, তাৰ পিছত যি দিশৰ পৰা শব্দ আহিছিল সেই দিশে মানুহ ওলাই আহিল। বাটত তেওঁলোকে ঘৰলৈ গৈ থকা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক লগ পালে। আপাত দৃষ্টিত সি সিহঁতৰ আগতেই শব্দটো অহা ঠাইলৈ গৈছিল। তেওঁ আবু তালহাহৰ পৰা ধাৰ কৰা ঘোঁৰাত উঠিছিল, তেওঁ লেম্প লৈ যোৱা নাছিল, তৰোৱাল লৈ থাকোঁতে তেওঁ কৈছিল: ‘ভয় নকৰিবা! ভয় নকৰিবা!' অনাছে ক’লে; "আমি তেওঁক ঘোঁৰাত উঠি বেগেৰে গৈ থকা বা আচলতে ঘোঁৰাটো বেগেৰে দৌৰি থকা দেখিলোঁ।"