Imam Ahmad : 5607
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا نَشْرَبُ وَنَحْنُ قِيَامٌ وَنَأْكُلُ وَنَحْنُ نَمْشِي عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu [Abdullah bin Muhammad bin Abi Syaibah] esan digu [Hafsh, hots, Ibn Ghiyats] [Ubaidullah] [Nafi'] [Ibn Umar]-tik [Ibn Umar]-tik; Behin zutik edan eta ibiltzean jan genuen. Hori Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam-en garaian gertatu zen.