Imam Ahmad : 5486

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ أَبِي سُلَيْمٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلَا يَتَنَخَّمَنَّ تُجَاهَ الْقِبْلَةِ فَإِنَّ تُجَاهَهُ الرَّحْمَنُ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلَكِنْ عَنْ شِمَالِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى

Atugambye [Mu’awiyah bin Amr] atugambye [Zaidah] atubuulidde [Laits bin Abi Sulaim] okuva ku [Nafi’] okuva ku [Ibn Umar] okuva ku Nabbi sallallaahu’alaihi wasallam, yagamba nti: ‘Omu ku mmwe bw’asaala, tasaanidde kudduka nfuufu eri Qibla, kubanga Allah Ar-Rahman ali mu maaso ge, era si ne eri ye ku ddyo, naye omusulo ng’ayolekera ku kkono, oba wansi w’ekigere kye ekya kkono’.