Imam Ahmad : 5342
وَقَالَ نَافِعٌ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ تَحْتَ سَرْحَةٍ وَقَالَ غَيْرُ أَبِي قُرَّةَ سَرَحَاتٍ عَنْ يَسَارِ الطَّرِيقِ فِي مَسِيلٍ دُونَ هَرْشَا ذَلِكَ الْمَسِيلُ لَاصِقٌ عَلَى هَرْشَا وَقَالَ غَيْرُهُ لَاصِقٌ بِكَرَاعِ هَرْشَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الطَّرِيقِ قَرِيبٌ مِنْ غَلْوَةِ سَهْمٍ
-Oraindik aurreko narratzailearena, hots, [Musa bin Thoriq]-etik [Musa bin Uqbah]-. Eta [Nafi'k] esan zuen: [Abdullah bin Umarrek] esan zion Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam noizbait zuhaitz itzaltsu baten azpian aterpea hartu zela. Nire aitaz gain, esan zuen; Errepidearen ezkerraldean zuhaitz itzaltsuen zuhaiztia Harsya muinoen aurreko ur-emarian. Ur emaria Harsya muinoetatik dator, beste batzuek argudiatzen duten bitartean; Harsya muinoen ertzetik sortua, erreka eta errepidearen artean, gutxi gorabehera, gezi baten jaurtiketaraino.