Imam Ahmad : 5334

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا فِي سَرِيَّةٍ فَفَرَرْنَا فَأَرَدْنَا أَنْ نَرْكَبَ الْبَحْرَ ثُمَّ أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ الْفَرَّارُونَ فَقَالَ لَا بَلْ أَنْتُمْ أَوْ أَنْتُمْ الْعَكَّارُونَ

Ibinalita sa amin [Muhammad bin Ja'far] na ibinalita sa amin [Syu'bah] mula kay [Yazid bin Abi Ziyad] mula kay [Ibn Abi Laila] mula kay [Ibn Umar], sinabi niya: Minsan ay nasa isang digmaan kami. Tumakbo kami at gustong tumawid sa karagatan. Kaya't pumunta kami sa Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam at nagsabi: O Rasulullah, kami ang mga tumakas (mula sa digmaan). Sumagot siya: "Hindi, sa katunayan kayo ang mga sumalakay at sumugod sa hanay ng labanan."