Sesungguhnya telah ada pada (diri) Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam itu suri teladan

Imam Ahmad : 5293

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ قَيْسٍ الْمَأْرِبِيُّ حَدَّثَنَا ثُمَامَةُ بْنُ شَرَاحِيلَ قَالَ خَرَجْتُ إِلَى ابْنِ عُمَرَ فَقُلْنَا مَا صَلَاةُ الْمُسَافِرِ فَقَالَ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ إِلَّا صَلَاةَ الْمَغْرِبِ ثَلَاثًا قُلْتُ أَرَأَيْتَ إِنْ كُنَّا بِذِي الْمَجَازِ قَالَ وَمَا ذُو الْمَجَازِ قُلْتُ مَكَانًا نَجْتَمِعُ فِيهِ وَنَبِيعُ فِيهِ وَنَمْكُثُ عِشْرِينَ لَيْلَةً أَوْ خَمْسَ عَشْرَةَ لَيْلَةً قَالَ يَا أَيُّهَا الرَّجُلُ كُنْتُ بِأَذْرَبِيجَانَ لَا أَدْرِي قَالَ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ أَوْ شَهْرَيْنِ فَرَأَيْتُهُمْ يُصَلُّونَهَا رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ وَرَأَيْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُصْبَ عَيْنِي يُصَلِّيهِمَا رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ نَزَعَ هَذِهِ الْآيَةَ { لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ } حَتَّى فَرَغَ مِنْ الْآيَةِ

Оё ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Бакр] ба мо гуфт [Яҳё ибни Қайси Маърибий] ба мо гуфт [Сумама ибни Сираҳил] гуфт: «Ибни Умарро зиёрат кардам, пас пурсидем, ки мусофир чӣ гуна намоз мехонад? [Ибни Умар] љавоб дод: Ин ду ракъат аст, ду ракаъат ба љуз намози шом, се ракъат аст. Пурсидам: «Агар мо дар Дзил Маҷаз мебудем, шумо чӣ фикр мекардед?». Гуфт: Зулмаҷоз чист? Гуфтам: Ҷое, ки дар он ҷо ҷамъ мешавем, хариду мефурӯшем ва бист-понздаҳ рӯз шаб мекунем. Гуфт: Эй дуст, ман дар Озарбойчон будам, чор мох ё ду мох дар ёдам нест - рови ба мухлати шак шак мекунад - дидам, ки ду ракъат ду ракъат намоз мехонанд ва Паёмбар (с) дар пеши чашми худ дидам, ду ракъат ду ракъат намоз хонданд. баъд ин ояти «ЛАКАД КАНАНА ЛАКУМ ФИ РАСУЛИЛЛАХИ УСВАТУН ХАСАНАХ»-ро хонд - дар хакикат дар Расули акрам барои шумо ибрати хубе хаст.