Sesungguhnya telah ada pada (diri) Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam itu suri teladan

Imam Ahmad : 5293

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ قَيْسٍ الْمَأْرِبِيُّ حَدَّثَنَا ثُمَامَةُ بْنُ شَرَاحِيلَ قَالَ خَرَجْتُ إِلَى ابْنِ عُمَرَ فَقُلْنَا مَا صَلَاةُ الْمُسَافِرِ فَقَالَ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ إِلَّا صَلَاةَ الْمَغْرِبِ ثَلَاثًا قُلْتُ أَرَأَيْتَ إِنْ كُنَّا بِذِي الْمَجَازِ قَالَ وَمَا ذُو الْمَجَازِ قُلْتُ مَكَانًا نَجْتَمِعُ فِيهِ وَنَبِيعُ فِيهِ وَنَمْكُثُ عِشْرِينَ لَيْلَةً أَوْ خَمْسَ عَشْرَةَ لَيْلَةً قَالَ يَا أَيُّهَا الرَّجُلُ كُنْتُ بِأَذْرَبِيجَانَ لَا أَدْرِي قَالَ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ أَوْ شَهْرَيْنِ فَرَأَيْتُهُمْ يُصَلُّونَهَا رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ وَرَأَيْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُصْبَ عَيْنِي يُصَلِّيهِمَا رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ نَزَعَ هَذِهِ الْآيَةَ { لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ } حَتَّى فَرَغَ مِنْ الْآيَةِ

له موږ څخه [محمد بن بكر] روايت كړى دى، موږ ته [يحيى بن قيس المريبي] روايت كړى دى، هغه موږ ته [تسمة بن سيراحيل] ويلي دي، هغه وايي چې ما له ابن عمر رضي الله عنهما څخه ليدنه وكړه، بيا مو وپوښتل: مسافر څنګه لمونځ كوي؟ ابن عمر رضي الله عنه ځواب ورکړ: دا دوه رکعته دي، دوه رکعته د مازيګر له لمانځه پرته، درې رکعته دي. ما وپوښتل: که موږ په دزلزال کې وای نو څه فکر کوئ؟ هغه ځواب ورکړ: ذوالحج څه شی دی؟ ما ځواب ورکړ: هغه ځای چې موږ راټولوو، پېرودلو او پلورو او شل یا پنځلس ورځې شپې تېروو. هغه وویل: ای دوسته زه په اذربایجان کې وم، څلور میاشتې یا دوه میاشتې مې په یاد نه دي، راوی د وخت په اړه شک کوي، ما دوی ولیدل چې دوه رکعته لمونځ یې کاوه، دوه رکعته لمونځ یې کاوه، او ما رسول الله صلی الله علیه وسلم په خپلو سترګو ولید، هغه دوه رکعته دوه رکعته لمونځ وکړ. بيا يې دا آيت ولوست: لقد کانا لکم في رسول الله صلى الله عليه وسلم – په حقيقت کې ستا لپاره په رسول الله ﷺ کې ښه نمونه ده.