Imam Ahmad : 5222
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ الْكَلْبِيِّ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُ مَا كُنَّا نَدْعُوهُ إِلَّا زَيْدَ بْنَ مُحَمَّدٍ حَتَّى نَزَلَ الْقُرْآنُ { ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ }
Esan digu [Affaan] esan digu [Wuhaib] esan didala [Musa bin Uqbah] [Salim] [Abdullah bin Umar] kontatu didala, Zaid bin Haritsah Al-Kalbiy buruz; Rasulullah-ren esklabo Shallallahu'alaihi wasallam Abdullah bin Umarrek esan zuen: "Iraganean ez genuen deitzen Zaid bin Muhammad izenarekin izan ezik, Koranaren bertsoa agerian geratu zen arte: -Deitu haien aitaren -izenak-, hori justuagoa delako Allahren begietan-".