Imam Ahmad : 5133

حَدَّثَنَا سَكَنُ بْنُ نَافِعٍ الْبَاهِلِيُّ أَبُو الْحَسَنِ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ أَبِي الْأَخْضَرِ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ أَعْزَبَ شَابًّا أَبِيتُ فِي الْمَسْجِدِ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَتْ الْكِلَابُ تُقْبِلُ وَتُدْبِرُ فِي الْمَسْجِدِ فَلَمْ يَكُونُوا يَرُشُّونَ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ

Har fortalt os, at [Sakan bin Nafi' Al-Bahiliy Abul Hasan] har fortalt os [Salih bin Abil Akhdlor] fra [Az-Zuhri] fra [Salim bin Abdillah], fra [hans far], at han sagde: Da jeg var ung og jomfru på profeten sallallaahu 'alaihi wasallams tid, sov jeg i moskeen om natten, og hundene gik ofte ind og ud af moskeen, men ledsagerne plaskede ikke engang en dråbe vand på ham.