Imam Ahmad : 5128

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ كُنْتُ فِي سَرِيَّةٍ مِنْ سَرَايَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَاصَ النَّاسُ حَيْصَةً وَكُنْتُ فِيمَنْ حَاصَ فَقُلْنَا كَيْفَ نَصْنَعُ وَقَدْ فَرَرْنَا مِنْ الزَّحْفِ وَبُؤْنَا بِالْغَضَبِ ثُمَّ قُلْنَا لَوْ دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ فَبِتْنَا ثُمَّ قُلْنَا لَوْ عَرَضْنَا أَنْفُسَنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ كَانَتْ لَهُ تَوْبَةٌ وَإِلَّا ذَهَبْنَا فَأَتَيْنَاهُ قَبْلَ صَلَاةِ الْغَدَاةِ فَخَرَجَ فَقَالَ مَنْ الْقَوْمُ قَالَ فَقُلْنَا نَحْنُ الْفَرَّارُونَ قَالَ لَا بَلْ أَنْتُمْ الْعَكَّارُونَ أَنَا فِئَتُكُمْ وَأَنَا فِئَةُ الْمُسْلِمِينَ قَالَ فَأَتَيْنَاهُ حَتَّى قَبَّلْنَا يَدَهُ

L’ha diit [Hasan] l’ha diit [Zuhair] l’ha diit [Yazid bin Abi Ziyad] de [Abdillah bin Abi Laila] de [Abdillah bin Umar] l’ha diit, una vœlta partecipavi a un sariya durant i temp del Profeta. Poeu la gent l’è scapada e mi l’eri ün di quei. G’hem dit: “Cuma pudem fà menter sem drée a scapà di forz nemìs”. Tornerem de sicür - inrabiàs'. Poeu g’hem dì ancamò: “Saress meji per noialter entrà in de la cità de Medina, spetà la nott per un mument, e dopu se arrendem al Messagger de Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam, che el perdona. Se minga incö, andem prima, e pö el truverem dumann prima di oraziùn del matin.’ El dì dopu, el Rasulullah l’è vegnuu fœura e g’ha dumandà: “Chi set?” g’hem rispost: “Sem quei che sem scapà di forz nemìs”. El g’ha dit: “No, infatt vœuter l’è la truppa de ambuscada del nemìs. Fac part del tò grupp e fac part del grupp di musulman. -Ibnu Umar- l’ha dit, inscì se sem avvicinad fin a quand g’hem basad la man.