Imam Ahmad : 5128

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ كُنْتُ فِي سَرِيَّةٍ مِنْ سَرَايَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَاصَ النَّاسُ حَيْصَةً وَكُنْتُ فِيمَنْ حَاصَ فَقُلْنَا كَيْفَ نَصْنَعُ وَقَدْ فَرَرْنَا مِنْ الزَّحْفِ وَبُؤْنَا بِالْغَضَبِ ثُمَّ قُلْنَا لَوْ دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ فَبِتْنَا ثُمَّ قُلْنَا لَوْ عَرَضْنَا أَنْفُسَنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ كَانَتْ لَهُ تَوْبَةٌ وَإِلَّا ذَهَبْنَا فَأَتَيْنَاهُ قَبْلَ صَلَاةِ الْغَدَاةِ فَخَرَجَ فَقَالَ مَنْ الْقَوْمُ قَالَ فَقُلْنَا نَحْنُ الْفَرَّارُونَ قَالَ لَا بَلْ أَنْتُمْ الْعَكَّارُونَ أَنَا فِئَتُكُمْ وَأَنَا فِئَةُ الْمُسْلِمِينَ قَالَ فَأَتَيْنَاهُ حَتَّى قَبَّلْنَا يَدَهُ

Lavaret en deus deomp [Hasan] en deus lavaret deomp [Zuhair] en deus lavaret deomp [Yazid bin Abi Ziyad] eus [Abdirrahman bin Abi Laila] eus [Abdillah bin Umar] en deus lâret, Kemeret em eus ur wech perzh en ur sariyah e-pad mare Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Neuze e tec'has an dud kuit ha me a oa unan anezho. Lavaret hon eus 'Penaos e c'hellomp ober e-keit ma tec'homp diouzh nerzhioù an enebourien.' Distreiñ a raimp sur a-walc'h -kounnaret'. Neuze e lavarjomp adarre : « Gwelloc'h e vefe deomp mont e kêr Medina, gortoz an noz e-pad ur pennadig, ha goude-se en em ginnigomp da Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, ra bardono. Ma n'eo ket bremañ, deomp da gentañ, ha goude e vo en em gavet gantañ warc'hoazh a-raok pedennoù ar mintin. An deiz war-lerc'h, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a zeuas er-maez hag a c'houlennas : 'Piou oc'h ? respont a reomp : « Ni eo ar re o deus tec'het diouzh an nerzhioù enebour ». Lavarout a reas : « Nann, e gwirionez ez oc'h soudarded emgann an enebour. Perzh on eus ho strollad hag ur strollad muzulmaned on. -Ibnu Umar- eme, setu ma tostaomp outañ betek ma pokas e zorn.