Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Ahmad : 4894

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ أَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ بَلَى ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَذَهَبَ لِيَنُوءَ فَغُشِيَ عَلَيْهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ بِأَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلًا رَقِيقًا فَقَالَ يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ خِفَّةً فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَنْ لَا يَتَأَخَّرَ وَأَمَرَهُمَا فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِهِ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَاعِدًا فَدَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ أَلَا أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَاتِ فَحَدَّثْتُهُ فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ هَلْ سَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لَا قَالَ هُوَ عَلِيٌّ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْهِ

له موږ څخه [عبدالرحمن بن مهدي] روایت کړی دی، هغه له [زایده] له موسی بن ابو عاصي څخه [عبیدالله بن عبدالله] څخه روایت کړی دی، هغه ویلي دي چې ما یو ځل [عائشه] ولید او ویې ویل: ما ته د رسول الله صلی الله علیه وسلم د ناروغۍ په هکله خبر راکړئ؟ عائشې ځواب ورکړ: هو. کله چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم بدن د ناروغۍ او بوډاتوب له امله کمزوری شو، نو پوښتنه یې وکړه: ایا خلکو - ملګرو - لمونځ کړی دی؟ موږ ځواب ورکړ: تر اوسه نه، یا رسول الله، دوی ټول ستا په انتظار دي. ويې ويل: نو بيا په لوښي کې اوبه چمتو کړه! نو موږ یې چمتو کړ، هغه بیا شاور واخیست او هڅه یې وکړه چې په ناڅاپي توګه پورته شي او بالاخره بې هوښه شو. کله چې هوش راغی بیا یې وپوښتل: ملګرو لمونځ کړی دی؟ موږ ځواب ورکړ: تر اوسه نه، یا رسول الله، دوی ټول ستا په انتظار دي. بیا یې وویل: نو بیا زما لپاره په یوه لوښي کې اوبه چمتو کړه! بيا هغه په ​​بې صبرۍ سره پاڅېد او بالاخره بيا بې هوښه شو. عائشه رضي الله عنها وايي: په دې وخت کې ملګري په جومات کې راټول شوي وو چې رسول الله صلی الله علیه وسلم به د ماسخوتن لمونځ اداء کړي. بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم ابوبکر رضی الله عنه ته یو څوک ولېږه چې د صحابه کرامو مشري وکړي. او ابوبکر رضي الله عنه هغه سړی و چې زړه يې ډېر نرم و، په اسانۍ يې ژړل، نو ويې ويل: عمره له خلکو سره لمونځ وکړه. خو عمر رضي الله عنه ځواب ورکړ: ته زما څخه د رهبرۍ زیات حق لرې. نو د څو ورځو لپاره ابوبکر په پای کې د خپلو ملګرو لپاره پادری شو. بیا وروسته له هغه چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم ناروغي یو څه ښه شوه، د ماسپښین لمانځه ته ولاړ او دوه کسان یې څنګ ته کړل چې یو یې عباس وو. کله چې ابوبکر رضي الله عنه هغه وليد نو له عبادت ځايه يې د وتلو اراده وکړه، خو رسول الله صلی الله عليه وسلم هغه ته اشاره وکړه چې په هغه ځای کې پاتې شي، او هغه دوو کسانو ته چې د ده څنګ ته ولاړ وو، امر وکړ چې د ابوبکر تر څنګ کېني. بیا ابوبکر رضي الله عنه ولاړ او ناست لمونځ یې وکړ. عبيدالله وايي : بيا زه ابن عباس رضي الله عنه ته ورغلم او ورته ومې ويل : ايا زه تاته هغه څه بيان کړم چې عائشې رضي الله عنها ماته د رسول الله صلی الله عليه وسلم د ناروغۍ په اړه ويلي دي ؟ هغه ځواب ورکړ: ښکاره یې کړه! نو ما ورته د واقعې په اړه خبر ورکړ او هغه په ​​دې اړه له بل څه نه انکار وکړ او ویې ویل: ایا عایشه رضي الله عنها ته دا هم ویل چې هغه څوک وو چې د عباس رضی الله عنه سره د رسول الله صلی الله علیه وسلم په څنګ کې و؟ ما ځواب ورکړ، 'نه'. ابن عباس رضي الله عنه ورته وویل: هغه علي بن ابو طالب دی.