Imam Ahmad : 4531
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِيهِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا قَالَ خَرَجْنَا مَعَ ابْنِ عُمَرَ فَصَلَّيْنَا الْفَرِيضَةَ فَرَأَى بَعْضَ وَلَدِهِ يَتَطَوَّعُ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ فِي السَّفَرِ فَلَمْ يُصَلُّوا قَبْلَهَا وَلَا بَعْدَهَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ وَلَوْ تَطَوَّعْتُ لَأَتْمَمْتُ
Esan digu [Waki'] esan digu [Isa bin Hafsh bin 'Ashim] [bere aita] radliyallahu ta'ala anhuma-tik, esan zuen: "Behin [Ibn Umar] irten ginen eta fardlu otoitzak egin genituen, gero bere seme-alaba batzuk sunnah otoitzak egiten ikusi zituen. Ibn Umarrek ere galdetu zuen: "Behin sallallaahu profetarekin otoitz egin nuen 'alaihi wasallam, Abu Bakr, Umar eta Uthman bidaiatzean, baina ez zuten sunnah otoitzik egin otoitzaren aurretik eta ondoren". Ibn Umarrek esan zuen orduan: "Sunnah otoitzak egingo banitu, nahiago nuke derrigorrezko otoitzak primeran egin".