Imam Ahmad : 4496
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ مَالِكٍ يَعْنِي ابْنَ مِغْوَلٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ إِنْ كُنَّا لَنَعُدُّ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَجْلِسِ يَقُولُ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَتُبْ عَلَيَّ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الْغَفُورُ مِائَةَ مَرَّةٍ
Esan digu [Ibnu Numair] [Malik], hots, Ibn Mighwal [Muhammad bin Suqah] [Nafi'] [Ibn Umar]-tik [Ibn Umar]-en esanetan: "Izan ere, behin kontatu genuen Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi zen eserleku batean otoitza esaten: 'WAATUBWA ’TABBIGA'' GHAFUR -O Allah, barkatu nire bekatuak eta onartu nire damua, benetan Zu zarelako damua barkatzen eta onartzen duena-', ehun aldiz'.