Imam Ahmad : 4481
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ خَالِهِ الْحَارِثِ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَتْ تَحْتِي امْرَأَةٌ كَانَ عُمَرُ يَكْرَهُهَا فَقَالَ طَلِّقْهَا فَأَبَيْتُ فَأَتَى عُمَرُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَطِعْ أَبَاكَ
A fen erenikich [Yahya] seni [Ibn Abu Dzi`b] seni noun we anuon [Al Harith] seni [Hamzah bin Abdullah bin Umar] seni [seman we] a apasa, ‘Fan eu a wor emon fefinei Umar ese sani, mwirin Umar a apasa, ‘Kopwe mu seni i’, nge ua tipemwaramwar ne fori ena. Iwe, Umar a ngününgün usun ei ngeni Rasulullah, a apasa: ‘Kopwe alleasochisi semom’.