Imam Ahmad : 4398
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا نَعُدُّ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيٌّ وَأَصْحَابُهُ مُتَوَافِرُونَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ ثُمَّ نَسْكُتُ
A fen erenikich pwe [Abu Mu’awiyah] a fen erenikich [Suhail bin Abu Salih] seni [seman we] seni [Ibn Umar] a apasa, ‘Am aua kan ekieki pwe, inaamwo ika ewe chon kuno seni Kot a chuen manau, nge chienan kewe ra chuen chommong, ussun chok mwirin ena U Bakr, aua tumunu quimanmar.