Imam Ahmad : 4372

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ شَهِدَ ابْنُ عُمَرَ الْفَتْحَ وَهُوَ ابْنُ عِشْرِينَ سَنَةً وَمَعَهُ فَرَسٌ حَرُونٌ وَرُمْحٌ ثَقِيلٌ فَذَهَبَ ابْنُ عُمَرَ يَخْتَلِي لِفَرَسِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ

ay nagsalaysay sa amin [si Sufyan] mula kay [Ibn Abu Najih] mula kay [Mujahid] sinabi niya; Nasaksihan ni Ibn Umar ang pagsakop sa Mecca noong siya ay dalawampung taong gulang pa lamang. Sumakay siya sa isang kabayong hindi pa napaamo at may dalang mabigat na sibat, pagkatapos ay nag-isang naglakbay si Ibn Umar kasama ang kanyang kabayo. Kaya't sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Tunay ngang si Abdullah, tunay ngang si Abdullah."