Imam Ahmad : 4324
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ بَاعَ عَبْدًا وَلَهُ مَالٌ فَمَالُهُ لِلْبَائِعِ إِلَّا أَنْ يَشْتَرِطَ الْمُبْتَاعُ وَمَنْ بَاعَ نَخْلًا مُؤَبَّرًا فَالثَّمَرَةُ لِلْبَائِعِ إِلَّا أَنْ يَشْتَرِطَ الْمُبْتَاعُ
Sallallaahu 'alaihi wasallam Profetatik [Sufyan]tik [Az Zuhri]tik [Salim]tik [bere aita]tik esan zigun: "Esklabo bat saltzen duenak eta ondasunak dituenak, bere jabetza saltzailearena da, erosleak salmentan eskatzen ez badu behintzat". Eta hazitako datilak saltzen dituenak, hazitako etekinak saltzailearen jabetzakoak dira, erosleak salmentan hala eskatzen ez badu».