Imam Ahmad : 4098

حَدَّثَنَا أَبُو قَطَنٍ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلًا أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَتَى لَيْلَةُ الْقَدْرِ قَالَ مَنْ يَذْكُرُ مِنْكُمْ لَيْلَةَ الصَّهْبَاوَاتِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَنَا بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي وَإِنَّ فِي يَدِي لَتَمَرَاتٍ أَسْتَحِرُ بِهِنَّ مُسْتَتِرًا مِنْ الْفَجْرِ بِمُؤْخِرَةِ رَحْلِي وَذَلِكَ حِينَ طَلَعَ الْقُمَيْرُ

Isinalaysay sa amin [ni Abu Qathan] mula kay [Sa'id bin Amru] mula kay [Abu Ubaidah] mula kay [Abdullah bin Mas'ud] na may isang lalaking lumapit sa Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) at nagtanong: Kailan ang Laylat al-Qadr? Sumagot siya: "Sino sa inyo ang nakakaalala sa pulang gabing iyon?" Sinabi ni Abdullah: Ako, ang aking ama, at ang aking ina ay pantubos nito. Sa katunayan, nasa aking mga kamay ang ilang datiles na aking kinain habang nagtatago sa likod ng aking kabayo dahil dumating na ang bukang-liwayway. Nangyari iyon nang lumitaw ang maliit na buwan.