Imam Ahmad : 4094
حَدَّثَنَا مُعَاذٌ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ حَدَّثَنِي مُسْلِمٌ الْبَطِينُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ قَالَ مَا أَخْطَأَنِي أَوْ قَلَّمَا أَخْطَأَنِي ابْنُ مَسْعُودٍ خَمِيسًا قَالَ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَشِيَّةَ خَمِيسٍ إِلَّا أَتَيْتُهُ قَالَ فَمَا سَمِعْتُهُ لِشَيْءٍ قَطُّ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا كَانَ ذَاتَ عَشِيَّةٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَنَكَسَ قَالَ فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ قَائِمٌ مَحْلُولٌ أَزْرَارُ قَمِيصِهِ قَدْ اغْرَوْرَقَتْ عَيْنَاهُ وَانْتَفَخَتْ أَوْدَاجُهُ فَقَالَ أَوْ دُونَ ذَاكَ أَوْ فَوْقَ ذَاكَ أَوْ قَرِيبًا مِنْ ذَاكَ أَوْ شَبِيهًا بِذَاكَ
Esan digu [Mu'adz] [Ibnu Aun] eta [Ibn Abu Adi] [Ibnu Aun] [Muslim Al Bathin] [Ibrahim At Taimi] [Bere aita] [Amru bin Maimun] [Amru bin Maimun] [Bere aita] [Amru bin Maimun] kontatu dizkigu; '[Ibnu Mas'ud] elkartzen ez naizen bakoitzean -edo 'Oso arraroa da Ibnu Mas'ud-ek ez nautela elkartzen- editorialarekin ostegunean, [Ibnu Abi] Adi-k 'ostegun arratsaldean' esaten du, gainera beragana joango naiz. Amru-k esan zuen, ez dut inoiz entzun Ibn Mas'ud-ek "Rasulullah sallallaahu'alaihiwasalam-ek esan zuen". Arratsalde batean bakarrik galdu zuen 'Sallallaahu'alaihiwasallam Profetak esan zuen' esatea. Ibn Adi-k esan zuen, Ibn Mas'ud-ek esan zuen "Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam entzun nuen". Berehala Abdullah bin Masudek burua makurtu zuen. Esan zuen Amru-k, eta Ibn Mas'ud-i begiratu nion bere sarong-aren botoia deseginda zegoen bitartean, begiak ureztaturik, lepoko zainak puztuta, eta urduri zuzendu zituen hitzak esanez: "Edo badirudi apur bat gutxiago, edo pixka bat gehiago, edo gertu, edo antzeko zerbait" esanez.