Imam Ahmad : 4067

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ مِينَاءَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ وَفْدِ الْجِنِّ فَلَمَّا انْصَرَفَ تَنَفَّسَ فَقُلْتُ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ نُعِيَتْ إِلَيَّ نَفْسِي يَا ابْنَ مَسْعُودٍ

Безгә [Абдурразак] миңа [әтиемнең] [Минадан] [Абдуллаһ бин Мәсудтан] сөйләгәнен сөйләгәннән соң, ул болай диде: «Бервакыт мин Пәйгамбәр белән бергә идем, ул төндә җеннәрдән бер илче килде, ул киткәч, ул көрсенеп куйды, мин сорадым: «Сиңа ни булды?» Ул җавап бирде: «Миңа үлемем турында хәбәр иттеләр, әй Ибн Мәсуд».