Imam Ahmad : 4057

حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ يَذْكُرُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُمْ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِمْ خَمْسًا ثُمَّ انْفَتَلَ فَجَعَلَ بَعْضُ الْقَوْمِ يُوَشْوِشُ إِلَى بَعْضٍ فَقَالُوا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّيْتَ خَمْسًا فَانْفَتَلَ فَسَجَدَ بِهِمْ سَجْدَتَيْنِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ

Al à contât [Ibn Idris] che al à dit; O ai sintût [Al Hasan bin Ubaidullah] menzonâ di [Ibrahim] di [‘Alqamah] che al veve informât di [Abdullah] che il Rasulullah al preave cinc raka’s cun lôr e daspò si voltave vie, chest al faseve fâ domandis un cul altri, ancje lôr a lu fasevin domandis; O Messazîr di Allah, tu âs preât cinc rak’ahs daspò tu âs voltât vie. Duncje al si prostrave cun lôr dôs voltis e ju saludà, daspò di chel al disè: ‘Invezit, o soi un om che al pues dismenteâ come che tu puedis dismenteâ’.