Imam Ahmad : 4056

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ وَقَالَ غَيْرُهُ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بَيْنَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ إِذْ قَالَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَاللَّهِ لَئِنْ وَجَدَ رَجُلٌ رَجُلًا مَعَ امْرَأَتِهِ فَتَكَلَّمَ لَيُجْلَدَنَّ وَإِنْ قَتَلَهُ لَيُقْتَلَنَّ وَلَئِنْ سَكَتَ لَيَسْكُتَنَّ عَلَى غَيْظٍ وَاللَّهِ لَئِنْ أَصْبَحْتُ لَآتِيَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَصْبَحَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَئِنْ وَجَدَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلًا فَتَكَلَّمَ لَيُجْلَدَنَّ وَإِنْ قَتَلَهُ لَيُقْتَلَنَّ وَإِنْ سَكَتَ لَيَسْكُتَنَّ عَلَى غَيْظٍ وَجَعَلَ يَقُولُ اللَّهُمَّ افْتَحْ اللَّهُمَّ افْتَحْ قَالَ فَنَزَلَتْ الْمُلَاعَنَةُ { وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ } الْآيَةَ

O n’à dito [Abdurrahman bin Muhammad Al Muharibi] da [Al A’masy] da [Ibrahim], e [atri] an dito; Da [‘Alqamah] o l’à dito; [O Abdolla] o l’à dito; Quande s'emmo missi inta moschea o venardì neutte, un òmmo Ansar o l'à dito; Pe Allah, de fæto, se un òmmo o treuva un atro òmmo con seu moggê, dapeu o parla – o fa de accuse – o saià piccou e se o l’ammassâ o saià ammassou in mutto, e se o l’é mutto o saià mutto e o l’arrecheugge a raggia. Pe Allah, doman a-a mattin ô segnallo a-o Rasulullah. A-a mattin o l’à incontrou o Profeta e o l’à dito; O Messaggê de Allah, se un òmmo o treuva a seu moggê con un atro òmmo, dapeu o parla – o fa de accuse – o saià piccou, se a l’ammassâ o saià ammassou in mutto, e se o l’é mutto o saià mutto e o l’arrecheugge a raggia. Coscì o l’à pregou: «O Allah, arvilo. Oh Allah, arvîlo'. O l'à continuou; O verscio li'an o l'é vegnuo zu: -E quelli che accusan e seu moggê de -adultëio-, anche se no gh'an de testimònni che loiatri mæximi- al verscio.