Imam Ahmad : 4053

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ الرَّجُلُ يَتَزَوَّجُ وَلَا يَفْرِضُ لَهَا يَعْنِي ثُمَّ يَمُوتُ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ خِلَاسٍ وَأَبِي حَسَّانَ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ قَالَ اخْتَلَفُوا إِلَى ابْنِ مَسْعُودٍ فِي ذَلِكَ شَهْرًا أَوْ قَرِيبًا مِنْ ذَلِكَ فَقَالُوا لَا بُدَّ مِنْ أَنْ تَقُولَ فِيهَا قَالَ فَإِنِّي أَقْضِي لَهَا مِثْلَ صَدُقَةِ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهَا لَا وَكْسَ وَلَا شَطَطَ وَلَهَا الْمِيرَاثُ وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ فَإِنْ يَكُ صَوَابًا فَمِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِنْ يَكُنْ خَطَأً فَمِنِّي وَمِنْ الشَّيْطَانِ وَاللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولُهُ بَرِيئَانِ فَقَامَ رَهْطٌ مِنْ أَشْجَعَ فِيهِمْ الْجَرَّاحُ وَأَبُو سِنَانٍ فَقَالُوا نَشْهَدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى فِي امْرَأَةٍ مِنَّا يُقَالُ لَهَا بَرْوَعُ بِنْتُ وَاشِقٍ بِمِثْلِ الَّذِي قَضَيْتَ فَفَرِحَ ابْنُ مَسْعُودٍ بِذَلِكَ فَرَحًا شَدِيدًا حِينَ وَافَقَ قَوْلُهُ قَضَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ قَالَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ قَالَ أَبِي وَقَرَأْتُ عَلَى يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ خِلَاسٍ وَعَنْ أَبِي حَسَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ أُتِيَ فِي امْرَأَةٍ تَزَوَّجَهَا رَجُلٌ فَلَمْ يُسَمِّ لَهَا صَدَاقًا فَمَاتَ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا قَالَ فَاخْتَلَفُوا إِلَى ابْنِ مَسْعُودٍ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ كَانَ زَوْجُهَا هِلَالَ أَحْسَبُهُ قَالَ ابْنَ مُرَّةَ قَالَ عَبْدُ الْوَهَّابِ وَكَانَ زَوْجُهَا هِلَالَ بْنَ مُرَّةَ الْأَشْجَعِيَّ حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ خِلَاسٍ وَأَبِي حَسَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّهُ اخْتُلِفَ إِلَى ابْنِ مَسْعُودٍ فِي امْرَأَةٍ تَزَوَّجَهَا رَجُلٌ فَمَاتَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَقَامَ الْجَرَّاحُ وَأَبُو سِنَانٍ فَشَهِدَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِهِ فِيهِمْ فِي الْأَشْجَعِ بْنِ رَيْثٍ فِي بَرْوَعَ بِنْتِ وَاشِقٍ الْأَشْجَعِيَّةِ وَكَانَ اسْمُ زَوْجِهَا هِلَالَ بْنَ مَرْوَانَ قَالَ عَفَّانُ قَضَى بِهِ فِيهِمْ فِي الْأَشْجَعِ بْنِ رَيْثٍ فِي بَرْوَعَ بِنْتِ وَاشِقٍ الْأَشْجَعِيَّةِ وَكَانَ زَوْجُهَا هِلَالَ بْنَ مَرْوَانَ

O n'à dito [o Mahomed bin Ja'far] ch'o l'à dito; Gh'ea un òmmo ch'o l'ea sposou e o no l'aiva compio i seu òbrighi verso seu moggê – veu dî perché o l'aiva de fretta de moî –. Ne l’é stæto dito [Sa’id] da [Qatadah] da [Khilas] e [Abu Hassan Al A’raj] da [Abdullah bin Utbah bin Mas’ud] ch’o l’à dito; Coscì se son lamentæ da seu disputa con [Ibn Mas'ud] pe un meise ò ciù ò meno. Dixan; — Ti devi fâ unna fatwa in sciô caxo de sta dònna! Coscì o Ibn Mas'ud o l'à pubricou a seu fatwa; — Ò deçiso che a dònna a deve ëse pagâ a seu dote comme e dònne in geneâ, a dote a no deve ëse reduta ò esagerâ, a l’à o drito d’ereditâ, e a l’à un periodo iddah. Se a mæ fatwa a l’é vea, a ne vëgne da Allah ‘azza wajalla, e se a l’é sbaliâ, a ne vëgne da mi e da Satana, Allah e o seu Messaggê se dessoçian da-a mæ fatwa. De mainea spontanea, tante persoñe da tribù Ashja', compreiso o [Aljarrah] e o [Abu Sinan] se son levæ in çimma. An dito: «Testimoniemmo che o Rasulullah o l'à deçiso unna vòtta in sce unna dònna vedova de nomme Barwa' bint Watsiq exattamente comme ti l'æ deçiso». À quelli tempi, o Abdullah bin Mas'ud o l'ea contento, perché a seu fatwa a l'ea in conformitæ co-a fatwa do Rasulullah. O n'à dito [Abdullah bin Bakr] ch'o l'à dito; o l’à dito [o Sa’id]. Me poæ o l'à dito, e ò lezzuo à [Yahya bin Sa'id] da [Hysam] da [Qatadah] da [Khilas] e da [Abi Hassan] da [Abdullah bin Utbah bin Mas'ud] che [Ibnu Mas'ud] o l'ea stæto unna vòtta domandou in sciâ dònna che l'òmmo o l'aiva sposou, e l'òmmo o no l'aiva stabilîse con seu moggê. O Utbah o l'à dito, donca se son lamentæ da seu disputa con Ibn Mas'ud, dapeu o l'à mensunou o hadith. A l'à dito solo che o seu maio o se ciammava Hilal, pe quello che saio, a l'à dito che o seu maio o se ciammava Ibnu Murrah. Into mentre, o Abdul Wahhab o l'à dito che o seu maio o se ciammava Hilal bin Murrah al-Asyja'i. O n'à dito [Bahz] e [Affan] tutti doî an dito; o n’à dito [Hammam] o n’à dito [Qatadah] da [Khilas] e [Abu Hassan] da [Abdullah bin Utbah] ch’o s’é lamentou à [Ibn Mas’ud] de unna dònna che un òmmo o l’à sposou e o l’é mòrto, e o l’à mensunou un hadith. O Utbah o l'à dito, dapeu o Aljarrah e o Abu Sinan se son levæ in çimma e an testimoniou che o Profeta o l'aiva deçiso o seu caxo comme o caxo ch'o l'ea avvegnuo con loiatri, saieiva à dî o caxo ch'o l'ea stæto portou da-o Asyaja' bin Raits à propòxito do Barwa' bint Wasyiq al-Asyja'iyah. O maio da Barwa o se ciamma Hilal bin Marwan. O Marwan o l'à dito che o Rasulullah o l'à deçiso o caxo de 'Utbah comme o caxo ch'o gh'ea avvegnuo, pe ëse preçiso quello che o Asyja' bin Raits o s'ea lamentou in sciô caxo do Barwa' bint Watsiq al-Asyja'iyah, che o seu maio o se ciammava Hilal bin Marwan.