Imam Ahmad : 4037

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى أَبِي حَدَّثَكَ عَمْرُو بْنُ مُجَمِّعٍ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ الْهَجَرِيُّ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَتَى أَحَدَكُمْ خَادِمُهُ بِطَعَامِهِ فَلْيُدْنِهِ فَلْيُقْعِدْهُ عَلَيْهِ أَوْ لِيُلْقِمْهُ فَإِنَّهُ وَلِيَ حَرَّهُ وَدُخَانَهُ

Абдуллоҳ ба мо гуфт, ки гуфт; Ман ба падарам он чиро, ки ба ту гуфта будам, [Амру ибни Муҷаммӣ] ба мо [Иброҳими Ҳоҷарӣ] аз [Абу Ахвош] аз [Абдуллоҳ ибни Масъуд] аз Паёмбари Худо (с) хондам, гуфт: "Агар бандаи яке аз шумо бо хӯрок биёяд, бигзорад, ки онро ба ӯ наздик кунад ва ё гармӣ барояш бигзорад. дуд».