Imam Ahmad : 4017

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ وَهْبِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كُنْتُ مُسْتَتِرًا بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ فَجَاءَ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ ثَقَفِيٌّ وَخَتَنَاهُ قُرَشِيَّانِ كَثِيرٌ شَحْمُ بُطُونِهِمْ قَلِيلٌ فِقْهُ قُلُوبِهِمْ قَالَ فَتَحَدَّثُوا بَيْنَهُمْ بِحَدِيثٍ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمْ أَتُرَى اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَسْمَعُ مَا نَقُولُ قَالَ الْآخَرُ يَسْمَعُ مَا رَفَعْنَا وَمَا خَفَضْنَا لَا يَسْمَعُ قَالَ الْآخَرُ إِنْ كَانَ يَسْمَعُ شَيْئًا فَهُوَ يَسْمَعُهُ كُلَّهُ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَنَزَلَتْ { وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ إِلَى قَوْلِهِ فَمَا هُمْ مِنْ الْمُعْتَبِينَ } قَالَ وَحَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ نَحْوَ ذَلِكَ

Dòppo aveine dito [Yahya] da [Sufyan] o l’à dito; O n’à dito [o Sulaiman] da [Umara] da [Wahb bin Rabi’ah] da [Abdullah] o l’à dito; Me son refuou derê a-a Ka'bah, quande son vegnui trei di Bani Tsaqif e i seu doî zeuggi da-o Quraish, con ben ben de grasso de ventre e pöca comprenscion into cheu. O l'à continuou; Stavan à fâ unna conversaçion, dapeu un de loiatri o l'à dito; Pensi che Allah o l'ascolte e nòstre poule? Di atri sostëgnan; O sente quande sciortemmo a voxe e o no sente quello che sciortemmo. Un atro o l'à respòsto; Se O sente quarcösa, de seguo o sente tutto. O l'à continuou torna; Allora ò reportou questo a-o Messaggê de Allah, o l’à dito; Coscì o verscio o l’é vegnuo zu: -No se peu mai asconde da-a testimoniansa- fin a-e seu paròlle: -Coscì no son tra quelli che e seu raxoin son açettæ-. O -Ahmad- o l'à dito; O m'à dito [o Mansur] da-o [Mujahid] da-o [Abu Ma'mar] da-o [Abdullah] -editô- comme quello.