Imam Bukhari : 5395

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَبِثْتُ سَنَةً وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ اللَّتَيْنِ تَظَاهَرَتَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلْتُ أَهَابُهُ فَنَزَلَ يَوْمًا مَنْزِلًا فَدَخَلَ الْأَرَاكَ فَلَمَّا خَرَجَ سَأَلْتُهُ فَقَالَ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ قَالَ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ لَا نَعُدُّ النِّسَاءَ شَيْئًا فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ وَذَكَرَهُنَّ اللَّهُ رَأَيْنَا لَهُنَّ بِذَلِكَ عَلَيْنَا حَقًّا مِنْ غَيْرِ أَنْ نُدْخِلَهُنَّ فِي شَيْءٍ مِنْ أُمُورِنَا وَكَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ امْرَأَتِي كَلَامٌ فَأَغْلَظَتْ لِي فَقُلْتُ لَهَا وَإِنَّكِ لَهُنَاكِ قَالَتْ تَقُولُ هَذَا لِي وَابْنَتُكَ تُؤْذِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُ حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا إِنِّي أُحَذِّرُكِ أَنْ تَعْصِي اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَتَقَدَّمْتُ إِلَيْهَا فِي أَذَاهُ فَأَتَيْتُ أُمَّ سَلَمَةَ فَقُلْتُ لَهَا فَقَالَتْ أَعْجَبُ مِنْكَ يَا عُمَرُ قَدْ دَخَلْتَ فِي أُمُورِنَا فَلَمْ يَبْقَ إِلَّا أَنْ تَدْخُلَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَزْوَاجِهِ فَرَدَّدَتْ وَكَانَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ إِذَا غَابَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَهِدْتُهُ أَتَيْتُهُ بِمَا يَكُونُ وَإِذَا غِبْتُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَهِدَ أَتَانِي بِمَا يَكُونُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ مَنْ حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ اسْتَقَامَ لَهُ فَلَمْ يَبْقَ إِلَّا مَلِكُ غَسَّانَ بِالشَّأْمِ كُنَّا نَخَافُ أَنْ يَأْتِيَنَا فَمَا شَعَرْتُ إِلَّا بِالْأَنْصَارِيِّ وَهُوَ يَقُولُ إِنَّهُ قَدْ حَدَثَ أَمْرٌ قُلْتُ لَهُ وَمَا هُوَ أَجَاءَ الْغَسَّانِيُّ قَالَ أَعْظَمُ مِنْ ذَاكَ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ فَجِئْتُ فَإِذَا الْبُكَاءُ مِنْ حُجَرِهِنَّ كُلِّهَا وَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ صَعِدَ فِي مَشْرُبَةٍ لَهُ وَعَلَى بَابِ الْمَشْرُبَةِ وَصِيفٌ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِي فَأَذِنَ لِي فَدَخَلْتُ فَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ وَتَحْتَ رَأْسِهِ مِرْفَقَةٌ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ وَإِذَا أُهُبٌ مُعَلَّقَةٌ وَقَرَظٌ فَذَكَرْتُ الَّذِي قُلْتُ لِحَفْصَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ وَالَّذِي رَدَّتْ عَلَيَّ أُمُّ سَلَمَةَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَبِثَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً ثُمَّ نَزَلَ

Mae wedi dweud wrthym fod [Sulaiman bin Harb] wedi dweud wrthym [Hammad bin Zaid] gan [Yahya bin Sa'id] gan ['Ubaid bin Hunain] gan [Ibn Abbas] radliallahu 'anhuma meddai; Am flwyddyn roeddwn i eisiau gofyn i [Umar bin Khattab] am ddwy wraig y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam a gynllwyniodd yn erbyn ei ddoethineb, yn sydyn teimlais yn amharod tuag ato. Un diwrnod, stopiodd mewn lle, yna aeth i'r llwyni - i leddfu ei lawenydd-, pan ddaeth allan, gofynnais iddo ar unwaith, atebodd; 'Aisyah a Hafshah ydyn nhw'. Yna parhaodd â'i stori; Yn hen oes Jahiliyah, ni fyddem byth yn cynnwys menywod mewn unrhyw faterion, ond pan ddaeth Islam, fel bod Allah yn datgelu gwirionedd eu rôl ynom ni yn hytrach na ni i beidio â'u cynnwys yn ein materion ni, unwaith bu dadl rhyngof fi a fy ngwraig a achosodd i fy ngwraig fynnu arnaf, felly dywedais wrthi; 'Does dim angen i chi ymyrryd yn fy musnes i'. Dywedodd fy ngwraig; 'Rydych chi'n ei ddweud fel hyn! Er bod eich merch yn brifo'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam'. yna es i at Hafshah a gofyn iddo; 'Yn wir, rwy'n eich rhybuddio, ydych chi wir wedi anufuddhau i Allah a'i Negesydd - sy'n golygu gwrth-ddweud y Proffwyd -? Yna rhybuddiais ef am ganlyniadau brifo'r proffwyd. Yna cyfarfûm ag Umm Salamah, a dywedais wrthi - yr achos-; felly dywedodd wrthyf; 'Rydych chi'n rhyfedd iawn, O Umar, rydych chi wedi ymyrryd ym mhopeth hyd at faterion cartref y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam a'i wragedd'. -Roedd geiriau Umm Salamah yn fy sarhau'n fawr. Ac mae gen i ffrind o'r Ansar, os yw'n absennol o'r Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam tra byddaf fi'n bresennol, yna byddaf yn cwrdd ag ef ac yn dweud wrtho rywbeth a gefais ganddo, ac i'r gwrthwyneb, os byddaf yn absennol o'r Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam tra bydd ef yn bresennol, yna bydd yn cwrdd â mi ac yn cyfleu'r hyn a gafodd gan y Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam. Bryd hynny roeddem yn wyliadwrus o amgylch y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam gan y brenin Ghassan a oedd yn Syria, roeddem yn poeni'n fawr pe bai'r brenin Ghassan yn ymosod arnom yn sydyn. Bryd hynny roedd ein calonnau'n canolbwyntio -ar yr ymosodiad-, yn sydyn daeth fy ffrind Anshar a dweud; 'Mae peth pwysig wedi digwydd!'. Gofynnais iddo hefyd; 'Beth yw'r peth hwnnw? A yw milwyr Ghassan wedi cyrraedd? Atebodd; hyd yn oed yn fwy na hynny, mae'r Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam wedi ysgaru ei wragedd'. Felly des i, a chlywais y llefain o'u hystafelloedd - gwragedd y Proffwyd - tra roedd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam mewn ystafell y gellid ei dringo ar hyd grisiau, a'i was o flaen yr ystafell, yna es ato a dweud; 'Gadewch i mi!'. Yna rhoddodd ganiatâd, ar ôl i mi fynd i mewn, yn sydyn gwelais y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ar fat, marciau mat yn glir ar ei ganol ac o dan ei ben roedd gobennydd lledr wedi'i wneud o gêr rhwyllog, tra bod lledr newydd ei liwio yn hongian ger ei ben. Ar ôl hynny, cyfleais fy ngeiriau i Hafshah ac Umm Salamah, yn ogystal ag ateb Umm Salamah i mi, ar ôl clywed bod Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam wedi gwenu, yn y diwedd arhosodd yn yr ystafell honno am ddau i naw diwrnod, ar ôl hynny daeth i lawr'.