Imam Ahmad : 3847
حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحَاجَةٍ لَهُ فَقَالَ ائْتِنِي بِشَيْءٍ أَسْتَنْجِي بِهِ وَلَا تُقْرِبْنِي حَائِلًا وَلَا رَجِيعًا ثُمَّ أَتَيْتُهُ بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى فَحَنَا ثُمَّ طَبَّقَ يَدَيْهِ حِينَ رَكَعَ وَجَعَلَهُمَا بَيْنَ فَخِذَيْهِ
Esan digu [Ibn Fudlail] esan digu [Laits] [Abdurrahman bin Al Aswad] [bere aita] [Abdullah] esan zuen; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam irten zen defekatzera eta orduan galdetu zuen: 'Emaidazu otoitz egiteko zerbait' eta ez iezadazu zikinkeriarik eta gorotz eman' gero ura ekarri nion gero abluzioa egin zuen gero otoitza egin eta makurtu ondoren, eskuak makurtzean jarri eta izterren artean jarri.