Imam Ahmad : 3821
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ وَمَعَنَا زَيْدُ بْنُ حُدَيْرٍ فَدَخَلَ عَلَيْنَا خَبَّابٌ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَكُلُّ هَؤُلَاءِ يَقْرَأُ كَمَا تَقْرَأُ فَقَالَ إِنْ شِئْتَ أَمَرْتَ بَعْضَهُمْ فَقَرَأَ عَلَيْكَ قَالَ أَجَلْ فَقَالَ لِي اقْرَأْ فَقَالَ ابْنُ حُدَيْرٍ تَأْمُرُهُ يَقْرَأُ وَلَيْسَ بِأَقْرَئِنَا فَقَالَ أَمَا وَاللَّهِ إِنْ شِئْتَ لَأُخْبِرَنَّكَ مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِقَوْمِكَ وَقَوْمِهِ قَالَ فَقَرَأْتُ خَمْسِينَ آيَةً مِنْ مَرْيَمَ فَقَالَ خَبَّابٌ أَحْسَنْتَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ مَا أَقْرَأُ شَيْئًا إِلَّا هُوَ قَرَأَهُ ثُمَّ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ لِخَبَّابٍ أَمَا آنَ لِهَذَا الْخَاتَمِ أَنْ يُلْقَى قَالَ أَمَا إِنَّكَ لَا تَرَاهُ عَلَيَّ بَعْدَ الْيَوْمِ وَالْخَاتَمُ ذَهَبٌ
Esan digu [Ya'la] esan digu [Al A'masy] [Ibrahim]-tik ['Alqamah] esan digu; [Abdullah] ondoan eserita geunden eta Zaid bin Hudair gurekin zegoen, orduan Khabbab gurekin batera etorri zen eta esan zuen; O Abu Abdurrahman, denek irakurtzen al dute zuk irakurtzen duzun bezala? Erantzun zuen; Nahi baduzu, irakur dezazuen horietako bati. Esan zuen; Ona. Orduan esan zidan; Irakur ezazu. Ibn Hudairrek esan zuen; Ez duzu gure irakurketagatik agindu. Erantzun zuen; Jakin ezazu Allahren arabera, nahi baduzu, Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapena izan dadila Allahren bedeinka) zure herriari eta bere herriari esandakoaren berri emango dizudala. Esan zuen; Orduan, Maryam-en gutuneko berrogeita hamar bertso irakurri nituen, esan zuen Khabbabek; Ondo irakurri duzu. Orduan Abdullahek esan zuen; Ez dut ezer irakurtzen berak irakurri ez badu, orduan Abdullahek esan zion Khabbab-i; Jakin ezazu poliki-poliki zigilu hori botako dela, esan zuen; Jakin, egia esan, ez duzu nirekin ikusiko hau eta zigilua desagertu ondoren.