Imam Ahmad : 3698

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ حَجَجْنَا مَعَ ابْنِ مَسْعُودٍ فِي خِلَافَةِ عُثْمَانَ قَالَ فَلَمَّا وَقَفْنَا بِعَرَفَةَ قَالَ فَلَمَّا غَابَتْ الشَّمْسُ قَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ لَوْ أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَفَاضَ الْآنَ كَانَ قَدْ أَصَابَ قَالَ فَلَا أَدْرِي كَلِمَةُ ابْنِ مَسْعُودٍ كَانَتْ أَسْرَعَ أَوْ إِفَاضَةُ عُثْمَانَ قَالَ فَأَوْضَعَ النَّاسُ وَلَمْ يَزِدْ ابْنُ مَسْعُودٍ عَلَى الْعَنَقِ حَتَّى أَتَيْنَا جَمِيعًا فَصَلَّى بِنَا ابْنُ مَسْعُودٍ الْمَغْرِبَ ثُمَّ دَعَا بِعَشَائِهِ ثُمَّ تَعَشَّى ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ رَقَدَ حَتَّى إِذَا طَلَعَ أَوَّلُ الْفَجْرِ قَامَ فَصَلَّى الْغَدَاةَ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ مَا كُنْتَ تُصَلِّي الصَّلَاةَ هَذِهِ السَّاعَةَ قَالَ وَكَانَ يُسْفِرُ بِالصَّلَاةِ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ وَهَذَا الْمَكَانِ يُصَلِّي هَذِهِ السَّاعَةَ

ነጊሩና ኣሎ [ዓፋን] ነጊሩና ኣሎ [ጃሪር ቢን ሓዚም] ኢሉ፤ [ኣቡ ኢስሓቕ] [ዓብዱራሕማን ቢን ያዚድ] ክነግሮ ሰሚዐዮ፤ ሓደ እዋን ኣብ ግዜ ከሊፋት ዑስማን ምስ ኢብን መሱድ ሓጅ ከይድና፤ ኣብ ዓራፋት ደው ምስ በልና ከምዚ ኢሉ፤ ጸሓይ ምስ ዓረበት [ኢብን መስዑድ] ከምዚ በለ፤ ኣሚሩል ሙክሚኒን ሕጂ እንተዝኸይድ ሽዑ ሓቁ ምኾነ። እቲ ኣዘንታዊ ድማ፤ ዘረባ ኢብን መሱድ ንዑስማን ምኻድ ወይ ምኻድ ኣቀላጢፍዎ ድዩ ኣይፈልጥን። ኣስዒቡ፤ ስለዚ ህዝቢ ብቅልጡፍ ተጓዒዙ ኢብኑ መስዑድ ግን ኩላትና ኣብቲ ቦታ ክሳብ እንበጽሕ ቀስ ኢሉ ምጉዓዝ ቀጸለ ብድሕሪኡ ኢብኑ መስዑድ ምሳና ንሰላት መግሪብ መሪሑ ድሕሪኡ ድራር ዓደመና፣ ድራር ምስ ወድአ፣ ናይ መወዳእታ ናይ ኢሻ ሰላት ክፍጽም ተንሲኡ ድሕሪኡ ክሳብ ቀዳማይ ወጋሕታ ደቂሱ። ንጸሎት ንግሆ እውን ተንሲኡ ብምባል ኣስዒቡ፤ ኢለ ሓቲተዮ፤ ኣብዚ ሕጂ እዋን እንታይ ጸሎት ትገብር ኣለኻ? መለሰሉ፣ ኣብቲ ግዜ እቲ ናይ ንግሆ ጸሎት ከፊቱ፣ ከምዚ ኢሉ፤ ብርግጽ ንረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ኣብዛ መዓልቲ እዚኣ ርእየዮ ኣብዚ ቦታ እዚ ድማ ኣብዚ ሰዓት እዚ ይሰግድ ነበረ።