Imam Ahmad : 3698

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ حَجَجْنَا مَعَ ابْنِ مَسْعُودٍ فِي خِلَافَةِ عُثْمَانَ قَالَ فَلَمَّا وَقَفْنَا بِعَرَفَةَ قَالَ فَلَمَّا غَابَتْ الشَّمْسُ قَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ لَوْ أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَفَاضَ الْآنَ كَانَ قَدْ أَصَابَ قَالَ فَلَا أَدْرِي كَلِمَةُ ابْنِ مَسْعُودٍ كَانَتْ أَسْرَعَ أَوْ إِفَاضَةُ عُثْمَانَ قَالَ فَأَوْضَعَ النَّاسُ وَلَمْ يَزِدْ ابْنُ مَسْعُودٍ عَلَى الْعَنَقِ حَتَّى أَتَيْنَا جَمِيعًا فَصَلَّى بِنَا ابْنُ مَسْعُودٍ الْمَغْرِبَ ثُمَّ دَعَا بِعَشَائِهِ ثُمَّ تَعَشَّى ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ رَقَدَ حَتَّى إِذَا طَلَعَ أَوَّلُ الْفَجْرِ قَامَ فَصَلَّى الْغَدَاةَ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ مَا كُنْتَ تُصَلِّي الصَّلَاةَ هَذِهِ السَّاعَةَ قَالَ وَكَانَ يُسْفِرُ بِالصَّلَاةِ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ وَهَذَا الْمَكَانِ يُصَلِّي هَذِهِ السَّاعَةَ

اسان کي [عفان] ٻڌايو آهي [جرير بن حازم] چيو آهي ته؛ مون [ابو اسحاق] کي ٻڌو آهي [عبدالرحمن بن يزيد] کي ٻڌائيندي چيو ته؛ اسان هڪ ڀيرو عثمان جي خلافت دوران ابن مسعود سان گڏ حج تي ويا هئاسين، هن چيو؛ جڏهن اسان عرفات ۾ رڪيا ته هن چيو؛ جڏهن سج لهي ويو، [ابن مسعود] چيو؛ جيڪڏهن امير المومنين هاڻي هليو ويو ته هو صحيح هوندو. راوي چيو؛ مون کي خبر ناهي ته ابن مسعود جي لفظن عثمان جي روانگي کي تيز ڪيو يا روانگي. هن جاري رکيو؛ تنهنڪري ماڻهو تيز هليا پر ابن مسعود آهستي آهستي هلندو رهيو جيستائين اسان سڀ جڳهه تي نه پهتا ۽ پوءِ ابن مسعود اسان سان گڏ مغرب جي نماز پڙهي پوءِ هن اسان کي رات جي ماني جي دعوت ڏني، رات جي ماني ختم ڪرڻ کان پوءِ، هو آخري عشاء جي نماز پڙهڻ لاءِ اٿيو ۽ پوءِ پهرين فجر تائين سمهي رهيو. هو صبح جي نماز لاءِ به اٿيو، هن جاري رکيو؛ مون هن کان پڇيو؛ توهان هن وقت ڪهڙيون نمازون پڙهي رهيا آهيو؟ هن جواب ڏنو، انهيءَ وقت هن صبح جي نماز کوليو، هن چيو ته: بيشڪ، مون اڄ رسول الله ﷺ کي ڏٺو ۽ هن جاءِ تي، هن طرح جي وقت تي نماز پڙهي.