Imama Ahmada : 3619
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي فَزَارَةَ عَنْ أَبِي زَيْدٍ مَوْلَى عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ لَقِيَ الْجِنَّ فَقَالَ أَمَعَكَ مَاءٌ فَقُلْتُ لَا فَقَالَ مَا هَذَا فِي الْإِدَاوَةِ قُلْتُ نَبِيذٌ قَالَ أَرِنِيهَا تَمْرَةٌ طَيِّبَةٌ وَمَاءٌ طَهُورٌ فَتَوَضَّأَ مِنْهَا ثُمَّ صَلَّى بِنَا
Przekazał nam to [Yahya bin Zakariya] z [Isra`il] od [Abu Fazarah] od [Abu Zaida], byłego niewolnika Amru bin Huraitha od [Ibn Masuda], który powiedział: „Byłem kiedyś z Prorokiem sallallaahu 'alaihi wasallam w ciemną noc, a on zapytał: „Czy masz wodę?”. Odpowiedziałem: „Nie”. Zapytał: „Co jest w tej skórzanej torbie?”. Odpowiedziałem: „Nabidz (moczenie soku owocowego). Powiedział: „Pokaż mi dobre daktyle i wodę święconą”. Wykonał z nim również ablucję, a potem pomodlił się z nami.