Imam Ahmad : 3613
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ وَعَنْ أَبِي سَعْدٍ عَنْ أَبِي الْكَنُودِ قَالَ أَصَبْتُ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فِي بَعْضِ الْمَغَازِي فَلَبِسْتُهُ فَأَتَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ فَأَخَذَهُ فَوَضَعَهُ بَيْنَ لَحْيَيْهِ فَمَضَغَهُ وَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُتَخَتَّمَ بِخَاتَمِ الذَّهَبِ أَوْ قَالَ بِحَلَقَةِ الذَّهَبِ
Esan digu [Muhammad bin Ja'far] [Syu'bah] [Yazid bin Abu Ziyad] eta [Abu Sa'd] [Abu Al Kanud] esan digu; Gerra garaian urrezko eraztun bat aurkitu nuen eta jantzi nuen. [Abdullahengana] joan nintzen, hartu eta ahoan sartu eta murtxikatu egin zuen. Esan zuen; Sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak urrezko eraztunak eramatea debekatu zuen. Edo esan; Urrezko belarritakoak.