حَدَّثَنَا عَارِمٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ قَالَ قَالَ أَبِي حَدَّثَنِي أَبُو تَمِيمَةَ عَنْ عَمْرٍو لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ قَدْ قَالَ الْبِكَالِيَّ يُحَدِّثُهُ عَمْرٌو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ عَمْرٌو إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ قَالَ اسْتَبْعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْتُ مَكَانَ كَذَا وَكَذَا فَخَطَّ لِي خِطَّةً فَقَالَ لِي كُنْ بَيْنَ ظَهْرَيْ هَذِهِ لَا تَخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ إِنْ خَرَجْتَ هَلَكْتَ قَالَ فَكُنْتُ فِيهَا قَالَ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَذَفَةً أَوْ أَبْعَدَ شَيْئًا أَوْ كَمَا قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ ذَكَرَ هَنِينًا كَأَنَّهُمْ الزُّطُّ قَالَ عَفَّانُ أَوْ كَمَا قَالَ عَفَّانُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَيْسَ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ وَلَا أَرَى سَوْآتِهِمْ طِوَالًا قَلِيلٌ لَحْمُهُمْ قَالَ فَأَتَوْا فَجَعَلُوا يَرْكَبُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَجَعَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ عَلَيْهِمْ قَالَ وَجَعَلُوا يَأْتُونِي فَيُخَيِّلُونَ أَوْ يَمِيلُونَ حَوْلِي وَيَعْتَرِضُونَ لِي قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَأُرْعِبْتُ مِنْهُمْ رُعْبًا شَدِيدًا قَالَ فَجَلَسْتُ أَوْ كَمَا قَالَ قَالَ فَلَمَّا انْشَقَّ عَمُودُ الصُّبْحِ جَعَلُوا يَذْهَبُونَ أَوْ كَمَا قَالَ قَالَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ ثَقِيلًا وَجِعًا أَوْ يَكَادُ أَنْ يَكُونَ وَجِعًا مِمَّا رَكِبُوهُ قَالَ إِنِّي لَأَجِدُنِي ثَقِيلًا أَوْ كَمَا قَالَ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ فِي حِجْرِي أَوْ كَمَا قَالَ قَالَ ثُمَّ إِنَّ هَنِينًا أَتَوْا عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ طِوَالٌ أَوْ كَمَا قَالَ وَقَدْ أَغْفَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَأُرْعِبْتُ مِنْهُمْ أَشَدَّ مِمَّا أُرْعِبْتُ الْمَرَّةَ الْأُولَى قَالَ عَارِمٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ لَقَدْ أُعْطِيَ هَذَا الْعَبْدُ خَيْرًا أَوْ كَمَا قَالُوا إِنَّ عَيْنَيْهِ نَائِمَتَانِ أَوْ قَالَ عَيْنَهُ أَوْ كَمَا قَالُوا وَقَلْبَهُ يَقْظَانُ ثُمَّ قَالَ قَالَ عَارِمٌ وَعَفَّانُ قَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ هَلُمَّ فَلْنَضْرِبْ لَهُ مَثَلًا أَوْ كَمَا قَالُوا قَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ اضْرِبُوا لَهُ مَثَلًا وَنُؤَوِّلُ نَحْنُ أَوْ نَضْرِبُ نَحْنُ وَتُؤَوِّلُونَ أَنْتُمْ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ مَثَلُهُ كَمَثَلِ سَيِّدٍ ابْتَنَى بُنْيَانًا حَصِينًا ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى النَّاسِ بِطَعَامٍ أَوْ كَمَا قَالَ فَمَنْ لَمْ يَأْتِ طَعَامَهُ أَوْ قَالَ لَمْ يَتْبَعْهُ عَذَّبَهُ عَذَابًا شَدِيدًا أَوْ كَمَا قَالُوا قَالَ الْآخَرُونَ أَمَّا السَّيِّدُ فَهُوَ رَبُّ الْعَالَمِينَ وَأَمَّا الْبُنْيَانُ فَهُوَ الْإِسْلَامُ وَالطَّعَامُ الْجَنَّةُ وَهُوَ الدَّاعِي فَمَنْ اتَّبَعَهُ كَانَ فِي الْجَنَّةِ قَالَ عَارِمٌ فِي حَدِيثِهِ أَوْ كَمَا قَالُوا وَمَنْ لَمْ يَتَّبِعْهُ عُذِّبَ أَوْ كَمَا قَالَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَيْقَظَ فَقَالَ مَا رَأَيْتَ يَا ابْنَ أُمِّ عَبْدٍ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ رَأَيْتُ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا خَفِيَ عَلَيَّ مِمَّا قَالُوا شَيْءٌ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُمْ نَفَرٌ مِنْ الْمَلَائِكَةِ أَوْ قَالَ هُمْ مِنْ الْمَلَائِكَةِ أَوْ كَمَا شَاءَ اللَّهُ

Esan digu ['Arim] eta ['Affan] biek esan dute; Gurekin erlazionatu izan da [Mu'tamir] esan; [nire aitak] esan zuen; esan zidan [Abu Tamimah] [Amru]tik [Abdullah bin Mas'ud radliallahu 'anhu] esan zuen: Rasulullah shallallaahu 'alaihi wa sallam bidali ninduen gero alde egin genuen halako eta halako toki batera iritsi arte, orduan Profetak marra bat marraztu zuen eta esan zuen: Jarraitu bide honen sorbaldatik ibiltzen eta ez zaitez arazorik aterako Masud-ek esango dizut: horretan geratu nintzen. Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa sallam alde egin zuen ikusten zuen guztia itzal beltz bat izan arte. Orduan Ibn Mas'ud-ek indioak bezalako hanin talde bat aipatu zuen, Affan esanez: Jainkoak nahi badu, ez dute arroparik janzten baina ez nituen haien zati pribatuak ikusi eta altu eta argalak ziren. Ibn Mas'ud-ek esan zuen: orduan etorri ziren eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa sallam-en atzealdera igo ziren Profeta sallallaahu 'alaihi wa sallam-ek Korana irakurtzen zien bitartean, eta gero nigana etorri ziren eta inguratu ninduten eta asaldatu ninduten, Ibn Mas'ud esanez: Beldur handia sentitu nuen, egunsentian eseri nintzenean, denak eseri nintzenean. Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa sallam oso astun etorri zen eta minez -bere bizkarrera igo zirelako-, Profetak esan zuen: Nire gorputza astuna sentitu nuen, Ibn Mas'ud esan zuen: orduan Profetak burua jarri zuen nire altzoan. Orduan Hanin talde bat etorri zen arropa zuri luzeak jantzita -eta sallallaahu 'alaihi wa sallam Profeta jada lo zegoen-. Abdullah bin Mas'ud-ek esan zuen: Oraingoan beldurra baino beldur handiagoa sentitu nuen haiek etorri zirenean, 'Arim-ek bere hadith-ean esan zuen: Batzuek beste batzuei esan zieten: Zerbitzari honi ontasuna eman zaio; Izan ere, begiek lo egiten dute baina bihotzak ez du lo egiten. 'Arim eta Affanek esan zuten: Batzuek esan zioten besteei: egin diezaiogun parabola bat eta guk interpretatzen diogu edo esan zuten: guk parabola bat egiten dugu eta zuk interpretatzen duzu, gero batzuek besteei esan zieten: parabola oso eraikin sendo bat eraiki eta gero jendeari janaria bidali zion maisu bat bezalakoa da, orduan jaten ez duenak edo esaten zuen: berarekin jarraitzen ez duena zigortua izango da. zigor mingarria edo esaten duten bezala, eta beste batzuek esaten dute: Nagusia Rabbul 'aalamin da eta eraikina Islama da eta janaria zerua da eta zerbitzari hau bere deitzailea da berari jarraitzen diona zeruan sartuko dela, esan zuen Arimek bere hadithean: edo esaten duten bezala, eta jarraitzen ez duena zigortua izango da. Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa sallam esnatu eta esan zuen: Zer ikusten duzu, oi Ibn Ummi Abdin? Ibn Mas'udek erantzun zuen: Hau eta bestea ikusi nuen, Profetak esan zuen: ez zait hitz bat ere ihes egiten, Profetak ere esan zuen: aingeru talde bat dira, edo esan zuen: aingeruak dira, edo Ala nahi duen bezala.