Imam Bukhari : 5363
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَجَاءَتْ امْرَأَةٌ بِبُرْدَةٍ قَالَ سَهْلٌ هَلْ تَدْرِي مَا الْبُرْدَةُ قَالَ نَعَمْ هِيَ الشَّمْلَةُ مَنْسُوجٌ فِي حَاشِيَتِهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي نَسَجْتُ هَذِهِ بِيَدِي أَكْسُوكَهَا فَأَخَذَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحْتَاجًا إِلَيْهَا فَخَرَجَ إِلَيْنَا وَإِنَّهَا لَإِزَارُهُ فَجَسَّهَا رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْسُنِيهَا قَالَ نَعَمْ فَجَلَسَ مَا شَاءَ اللَّهُ فِي الْمَجْلِسِ ثُمَّ رَجَعَ فَطَوَاهَا ثُمَّ أَرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ الْقَوْمُ مَا أَحْسَنْتَ سَأَلْتَهَا إِيَّاهُ وَقَدْ عَرَفْتَ أَنَّهُ لَا يَرُدُّ سَائِلًا فَقَالَ الرَّجُلُ وَاللَّهِ مَا سَأَلْتُهَا إِلَّا لِتَكُونَ كَفَنِي يَوْمَ أَمُوتُ قَالَ سَهْلٌ فَكَانَتْ كَفَنَهُ
Esan zigun [Qutaibah bin Sa'idek] esan zigun [Ya'qub bin Abdurrahmanek] [Abu Hazim]-ek [Sahl bin Sa'dek] esan zigun: 'Emakume bat etorri zen manta brodatu bat zeramala, gainean parpailazkoa zuena. Sahalek esan zuen: Badakizu zer manta den hori? Abu Hazmek erantzun zuen: Bai, parpailazko ertza duen kapa bat da. Emakumeak esan zuen: 'Alaren Mezularia! Manta hau eskuekin ehundu nuen, eta erregeari janzteko hartu nuen. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek hartu zuen, benetan behar zuelako. Gero, guregana etorri zen eta manta pareo bat zela konturatu ginen, eta tribu bateko norbait etorri zitzaion ikustera eta esan zion: 'Jantzi iezadazu, Ala-ren Mezularia! Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Bai'. Gero, kontseiluan eseri zen Ala-k nahi zuen bezala, eta gero etxera joan zen. Ondoren, oihala tolestu eta pertsonari eman zion. Jendeak pertsona horri esan zion; «Alaren izenean, lotsagabe jokatu duzu. Behar zuenean eskatu diozu, nahiz eta badakizun inoiz ez ziola inori uko egin». Gizonak esan zuen: «Alaren izenean, ez dut eskatu hiltzean nire estalkia egiteko izan ezik». Sahlek esan zuen: «Beraz, hiltzean bere estalkia bihurtu zen».