Imam Ahmad : 3446

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ حَدِيثَيْنِ أَحَدَهُمَا عَنْ نَفْسِهِ وَالْآخَرَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِنَّ الْمُؤْمِنَ يَرَى ذُنُوبَهُ كَأَنَّهُ فِي أَصْلِ جَبَلٍ يَخَافُ أَنْ يَقَعَ عَلَيْهِ وَإِنَّ الْفَاجِرَ يَرَى ذُنُوبَهُ كَذُبَابٍ وَقَعَ عَلَى أَنْفِهِ فَقَالَ لَهُ هَكَذَا فَطَارَ

Isinalaysay sa amin [Abu Mu'awiyah] ay isinalaysay sa amin [Al A'masy] mula kay [Ibrahim At Taimi] mula kay [Al Harith bin Suwaid] ay isinalaysay sa amin [Abdullah] ang dalawang hadith, ang isa ay mula sa kanyang sarili at ang isa ay mula sa Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, sinabi niya; Sinabi ni Abdullah; Katotohanan, tinitingnan ng isang mananampalataya ang kanyang mga kasalanan na parang pundasyon ng isang bundok, natatakot siyang mahulog ang mga ito sa kanya, habang tinitingnan ng isang pajir ang kanyang mga kasalanan na parang langaw na dumapo sa kanyang ilong, sinasabi niya dito ang ganito, pagkatapos ay lumipad ang langaw palayo.