Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Bukhari : 492

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ عَبَّادٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا إِنَّا مِنْ هَذَا الْحَيِّ مِنْ رَبِيعَةَ وَلَسْنَا نَصِلُ إِلَيْكَ إِلَّا فِي الشَّهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِشَيْءٍ نَأْخُذْهُ عَنْكَ وَنَدْعُو إِلَيْهِ مَنْ وَرَاءَنَا فَقَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الْإِيمَانِ بِاللَّهِ ثُمَّ فَسَّرَهَا لَهُمْ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَأَنْ تُؤَدُّوا إِلَيَّ خُمُسَ مَا غَنِمْتُمْ وَأَنْهَى عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُقَيَّرِ وَالنَّقِيرِ

আমাক কোৱা হৈছে [কুটাইবা বিন ছাইদে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [আব্বাদ] -অৰ্থাৎ ইবনে আব্বাদ- [আবু হামজাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা ক’লে, ‘আব্দুল কাইছে ৰাছুলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে আমি ৰবিয়াহৰ জনগোষ্ঠীৰ, আৰু আমি তোমালোকৰ ওচৰলৈ যাব নোৱাৰো হাৰাম মাহত। গতিকে আমি প্ৰভুৰ পৰা লোৱা আৰু আমাৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ প্ৰেৰণ কৰিব পৰা কিবা এটাৰে আমাক আজ্ঞা দিয়ক। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘মই তোমালোকক চাৰিটা কথা আজ্ঞা দিছো আৰু চাৰিটা বস্তু নিষেধ কৰিছো; আল্লাহৰ ওপৰত বিশ্বাস। তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকক বুজাই দিলে; অৰ্থাৎ আল্লাহ আৰু মহম্মদ আল্লাহৰ ৰাছুলৰ বাহিৰে কোনো ইবাদতৰ যোগ্য দেৱতা নাই বুলি সাক্ষী হোৱা, নামাজ পঢ়া, জাকাত কৰা, ৰমজানৰ পুছা কৰা আৰু যুদ্ধৰ লুটপাতৰ পঞ্চমাংশ হেৰুৱাব। আৰু মই তোমালোকক আদ ডুবা`, আল হান্টাম, আল মুকায়াৰ আৰু আন নাকিৰ’ৰ পৰা মানা কৰিছো।