Imam Ahmad : 3370

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا مُغِيرَةُ عَنْ أَبِي رَزِينٍ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ سُورَةِ النِّسَاءِ فَلَمَّا بَلَغْتُ هَذِهِ الْآيَةَ { فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا } قَالَ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

எங்களிடம் [ஹுஸைம்] எங்களுக்கு [முகீரா] [அபு ரஸீன்] அவர்களிடமிருந்து [இப்னு மஸ்ஊத்] இருந்து அறிவித்தார் என்று கூறினார்; நான் ரஸூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுக்கு எழுதிய அன் நிஸாவின் கடிதத்தைப் படித்துக் கொண்டிருந்தேன், இந்த வசனத்திற்கு வரும்போது: -ஒவ்வொரு சமூகத்திலிருந்தும் ஒரு சாட்சியை - ஒரு தூதரை - நாங்கள் கொண்டு வந்து, உங்களை - முஹம்மதுவை - உங்கள் மக்களாக - சாட்சியாகக் கொண்டுவந்தால், காஃபிர்களுக்கு என்ன நடக்கும்? அப்போது அவர் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிந்தது, ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்.