Imam Ahmad : 3217
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ قَالَ أُنْبِئْتُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَجَاءَ الْمَلَكُ بِهَا حَتَّى انْتَهَى إِلَى مَوْضِعِ زَمْزَمَ فَضَرَبَ بِعَقِبِهِ فَفَارَتْ عَيْنًا فَعَجِلَتْ الْإِنْسَانَةُ فَجَعَلَتْ تَقْدَحُ فِي شَنَّتِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَحِمَ اللَّهُ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ لَوْلَا أَنَّهَا عَجِلَتْ لَكَانَتْ زَمْزَمُ عَيْنًا مَعِينًا
Esan digunez [Isma'il] esan digu [Ayyub] esan zuen; Esan zuen [Sa'id bin Jubairtik] [Salatua]; [Ibn Abbasek] esan zuen; Orduan aingeru bat etorri zitzaion Zamzam uraren iturrira iritsi arte, orduan aingeruak orpoarekin zapaldu zuen, gero iturri bat atera zen, gero bere geribarekin ura biltzen hasi zen. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Alak erruki izan dezala Umm Isma'il-ekin, presaka ibili izan balitz, Zamzam ura ur arrunta bezalakoa izango zen".