Imam Ahmad : 3079
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا وُجِّهَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْكَعْبَةِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ بِمَنْ مَاتَ مِنْ إِخْوَانِنَا قَبْلَ ذَلِكَ الَّذِينَ مَاتُوا وَهُمْ يُصَلُّونَ إِلَى بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ }
Esan digu [Waki'] [Isra`il] [Simak bin Harb] [Ikrimah] [Ibn Abbas] [Ibn Abbas] esan digu; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam Kaabari aurre egiteko agindua eman ziotenean, esan zuten; O Allahren mezularia, zer gertatzen da aurretik hil diren gure anaiak, Baitul Maqdis-en aurrean otoitz egiten ari zirela hil dira. Beraz, Allah Azza wa Jallak bertsoa agerian utzi zuen: -Eta Ala ez du zure fedea alferrik galduko.-