Imam Ahmad : 2960

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ أَنَّ جَنَازَةً مَرَّتْ بِالْحَسَنِ وَابْنِ عَبَّاسٍ فَقَامَ الْحَسَنُ وَلَمْ يَقُمْ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقَالَ الْحَسَنُ لِابْنِ عَبَّاسٍ أَقَامَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ قَامَ وَقَعَدَ

Ibinalita niya sa amin [si Husyaim] na iniulat niya sa amin [si Mansur] mula kay [Ibn Sirin] na may isang bangkay na dumaan sa harap ni Al Hasan at [si Ibnu Abbas], pagkatapos ay tumayo si Al Hasan ngunit hindi tumayo si Ibnu Abbas, pagkatapos ay sinabi ni Al Hasan kay Ibn Abbas; Tumayo ba ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam para sa kanya? Sumagot siya; minsan siyang tumayo at minsan ding umupo.