Imam Ahmad : 2928

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَ لَمْ يَكُنْ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ قَالَ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا أُمِرَ أَنْ يَقْرَأَ فِيهِ وَسَكَتَ فِيمَا أُمِرَ أَنْ يَسْكُتَ فِيهِ { قَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ } { وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا }

Ibinalita sa amin [si Abdush Shamad] ay nagsabi sa akin [ang aking ama] ay nagsabi sa amin [si Ayyub] mula kay [Ikrimah] na nagsabi; [Si Ibn Abbas] ay hindi kailanman (narinig) na nagbabasa sa mga panalangin ng Zhuhur at Asr. Sinabi niya; Ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay nagbabasa kapag siya ay inutusang magbasa, at nanatiling tahimik kapag siya ay inutusang manahimik. (Salita ng Allah), (Katotohanan, mayroong (katauhan) ng Sugo ng Allah ang isang mabuting huwaran para sa iyo.) (QS. Ahzab 21). (At ang iyong Panginoon ay hindi nakakalimot.) (QS. Maryam; 64).