Ruqyah dengan Al-Fatihah merupakan ruqyah yang paling mujarab
Imam Bukhari : 5295
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَوْا عَلَى حَيٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَلَمْ يَقْرُوهُمْ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ لُدِغَ سَيِّدُ أُولَئِكَ فَقَالُوا هَلْ مَعَكُمْ مِنْ دَوَاءٍ أَوْ رَاقٍ فَقَالُوا إِنَّكُمْ لَمْ تَقْرُونَا وَلَا نَفْعَلُ حَتَّى تَجْعَلُوا لَنَا جُعْلًا فَجَعَلُوا لَهُمْ قَطِيعًا مِنْ الشَّاءِ فَجَعَلَ يَقْرَأُ بِأُمِّ الْقُرْآنِ وَيَجْمَعُ بُزَاقَهُ وَيَتْفِلُ فَبَرَأَ فَأَتَوْا بِالشَّاءِ فَقَالُوا لَا نَأْخُذُهُ حَتَّى نَسْأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلُوهُ فَضَحِكَ وَقَالَ وَمَا أَدْرَاكَ أَنَّهَا رُقْيَةٌ خُذُوهَا وَاضْرِبُوا لِي بِسَهْمٍ
মোক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰ] আমাক কৈছে [গুণ্ডাৰে] আমাক [ছ্যু’বাহ] [আবু বিছিৰ]ৰ পৰা [আবু আল মুতাৱাকিল]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী] ৰাদলিয়াল্লাহ আনহুৰ পৰা কৈছে যে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কিছুমান সংগী যাত্ৰাত গৈছিল, যেতিয়া তেওঁলোকে আৰবৰ এখন গাঁৱৰ কাষেৰে পাৰ হৈছিল গাঁৱৰ মানুহে তেওঁলোকক গ্ৰহণ কৰা নাছিল, যেতিয়া তেওঁলোকৰ মনোভাৱ তেতিয়াও তেওঁলোকৰ নেতাক বিচ্ছুৰ দ্বাৰা চেপি ধৰাৰ দৰে আছিল, গতিকে তেওঁলোকে ক’লে; 'তোমালোকৰ কোনোবাই ঔষধ আছে নেকি, বা ৰুক্য়াহ কৰিব পৰা কোনোবা আছে নেকি?' তেতিয়া নবীৰ চাহাবাসকলে ক’লে; ‘আচলতে আপুনি আমাক গ্ৰহণ কৰিব নিবিচাৰে, গতিকে আমি নকৰোঁ, গতিকে বিনিময়ত আপুনি আমাক কিবা এটা দিব’, অৱশেষত তেওঁলোকে আমাক কেইবাটাও ছাগলী দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে। তাৰ পিছত নবীৰ এজন বন্ধুৱে উমুল কোৰআন পঢ়ি তেওঁৰ লালা সংগ্ৰহ কৰি মানুহজন সুস্থ নোহোৱালৈকে তেওঁক থু পেলালে, তাৰ পিছত গাঁৱৰ মানুহে নবীৰ বন্ধুসকলক কেইবাটাও ছাগলী দিলে।' কিন্তু নবীৰ চাহাবাসকলে ক’লে; "যেতিয়ালৈকে আমি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক এই বিষয়ে নুসুধিব তেতিয়ালৈকে আমি ইয়াক নলওঁ।" তাৰ পাছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক এই বিষয়ে সুধিলে, যাৰ বাবে তেওঁ হাঁহিলে। তেওঁ ক'লে, "আপুনি নাজানেনে যে ই ৰুকিয়া? লৈ মোক ইয়াৰ অংশ দিয়ক।"