Imam Ahmad : 2869

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يَتَكَلَّمُ بِكَلَامٍ بَيِّنٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مِنْ الْبَيَانِ سِحْرًا وَإِنَّ مِنْ الشِّعْرِ حُكْمًا

ay nagsabi sa amin ['Affan] ay nagsabi sa amin [Abu 'Awanah] ay nagsabi sa amin [Simak bin Harb] mula kay [Ikrimah] mula kay [Ibn Abbas] sinabi niya; Isang Bedouin ang lumapit sa Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, pagkatapos ay nagsalita siya nang malinaw. Kaya sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Katotohanan, sa gitna ng magagandang lafadh ay mayroong tinatawag na mahika, at sa gitna ng tula ay mayroong (na naglalaman ng) batas."